Η επόμενη μέρα της Αθήνας

• Tου Δημητρη Ρηγοπουλου, Η Καθημερινή, 6/1/2012

Εχει δει η Αθήνα τον πάτο του βαρελιού; Κανείς δεν ξέρει. Ολα θα εξαρτηθούν από τη μεγαλύτερη εικόνα, εν προκειμένω της χώρας. Γιατί όσο και τα πράγματα να είναι δύσκολα, επιβιώνουν ακόμα φέτες κοινωνικής και εμπορικής δραστηριότητας φαινομενικά αλώβητες από το τέρας της κρίσης. Στα καφέ και στα μπαρ της πλατείας Καρύτση και της πλατείας Αγίας Ειρήνης δυσκολεύεσαι να βρεις ελεύθερο τραπέζι, το ίδιο και στα εστιατόρια της οδού Απόλλωνος με κινέζικη και ινδική κουζίνα. Στην καρδιά της πλατείας Συντάγματος άνοιξε πρόσφατα ένα μεγάλο, επιβλητικό κατάστημα από γνωστή αλυσίδα αθλητικών ειδών. Στο κέντρο βλέπεις σποραδικά νέες εμπορικές προσπάθειες που, επειδή ακριβώς πραγματοποιούνται σε πρωτοφανείς συνθήκες, εμπεριέχουν υψηλά ποσοστά ρίσκου. Σε ένα μεγάλο ποσοστό πρόκειται για επιχειρήσεις εστίασης (καφέ ή εστιατόρια) ποντάροντας πιθανότατα στην ακατάβλητη έλξη του Ελληνα για καφέ και μπλα μπλα με φίλους.

Τρόμος πάνω από την πόλη

• Συµµορίες οργανώνουν µεθοδικά ληστείες και δεν διστάζουν να χτυπήσουν τα θύµατά τους
• Διονύσης Βυθούλκας, Δημήτρης Χαραλάμπους
• ΤΟ ΒΗΜΑ: 9/10/2011

«Μηηη! Βοήθεια!». Δεν ήταν φωνή, ήταν κραυγή που πνίγηκε στη συνέχεια στον πόνο. Το κτήνος µε την κουκούλα άπλωνε τα χέρια του λαίµαργα πάνω στο σώµατης 32χρονης γυναίκας, µητέρας δύο παιδιών. Ο άνδρας της και τα παιδιά της ήταν κλειδωµένα σε δι πλανό δωµάτιο και ο σύζυγος, τραυµατισµένος από τις κάννες των κουκουλοφόρων, ανήµπορος να αντιδράσει. Το σπίτι της οικογένειας στα νότια προάστια δεν έδειχνε ιδιαίτερα πολυτελές εξωτερικά. Μια καλοστηµένηµονοκατοικία ήταν. Το αυτοκίνητο όµως στο γκαράζ «πρόδιδε» καλή οικονοµική κατάσταση. Δεν ήταν πρωτοφανές: τους τελευταίους µήνες οι ληστείεςσηµειώνονται σε σπίτια µε ακριβά αυτοκίνητα και µε τους δράστες να αδιαφορούν για το αν οι ένοικοι βρίσκονται εντός και να συµπεριφέρονται σκληρά.

«Κάποτε οι διαρρήκτες περίµεναν να βγουν οι ένοικοι για να µπουν εκείνοι στο σπίτι. Τώραπια αδιαφορούν αν µέσα υπάρχουν παιδιά, ηλικιωµένοι, ανάπηροι. Εισβάλλουν µε τα όπλα, µη διστάζοντας να τα χρησιµοποιήσουν» τονίζουν χαρακτηριστικά αξιωµατικοί της Αστυνοµίας!

Αλλοι αξιωµατικοί εξηγούν ότι το δυσµενές οικονοµικό κλίµα ευθύνεται για όλα: από τη µία ευνοεί το έγκληµα. Από την άλλη πλευρά, το γεγονός ότι φηµολογείται πως αρκετοί πολίτες έχουν σηκώσει τις καταθέσεις τους – ακόµη και τους µισθούς τους – από τράπεζες υπό τον φόβο χρεοκοπίας και τις κρατούν σπίτι οδηγεί τους διαρρήκτες σε εισβολή στις οικίες τους προς άγραν χρηµάτων και όχι πια των κλασικών ηλεκτρονικών που στόχευαν παλιά.

Εικαστικές παρεμβάσεις σε δημόσια θέα

Οι «τυφλές» όψεις των κτιρίων γίνονται καμβάς για να ομορφύνει η πόλη

«Τα χέρια που προσεύχονται» του Ντύρερ έδωσαν την ιδέα για το έργο της οδού Πειραιώς

[Μάχη Τράτσα, Το Βήμα, 7/10/2011]. Η ιδέα που ξεκίνησε από τους νεαρούς γκραφιτάδες, οι οποίοι αναζητούσαν μεγάλους, ελεύθερους τοίχους για να εκφραστούν, εξελίχθηκε σιγά σιγά σε καλλιτεχνικό κίνημα, που υιοθετείται τώρα και από την Πολιτεία για «να ομορφύνει η πόλη». Η δράση «Εικαστικές Παρεμβάσεις στον Δημόσιο Αστικό Χώρο, Ζωγραφική στις Τυφλές Οψεις των κτιρίων», είχε συμπεριληφθεί από την πρώην υπουργό Περιβάλλοντος κυρίαΤίνα Μπιρμπίλη στο πρόγραμμα «Αθήνα-Αττική 2014», τον Ιούνιο του 2010. Τότε το ΥΠΕΚΑ είχε απευθύνει πρόταση συνεργασίας προς την Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών.

Σήμερα, το πρώτο από τα τρία έργα ολοκληρώθηκε με τη χρηματοδότηση του Πράσινου Ταμείου. Πρόκειται για μια τοιχογραφία στον τυφλό τοίχο του ξενοδοχείου VIENNA, επί της οδού Πειραιώς. Είναι μια εικαστική πρόταση του κ. Παύλου Τσάκωνα, απόφοιτου της ΑΣΚΤ, σε ένα σχέδιο του Αλμπρεχτ Ντύρερ (1471- 1528), του μεγάλου γερμανού ζωγράφου, χαράκτη, μαθηματικού και θεωρητικού ο οποίος το έφτιαξε το 1506, την εποχή του δεύτερου ταξιδιού του στην Ιταλία. Η ιδέα υλοποιήθηκε στην Αθήνα από το εξειδικευμένο συνεργείο τοιχογράφων - ζωγράφων Αδελφών Κρέτση σε συνεργασία με τον ζωγράφο κ.Μανώλη Αναστασάκο.

Η επιλογή των κτιρίων και των αντίστοιχων εικαστικών παρεμβάσεων, προέκυψε κατόπιν αξιολόγησης από αντίστοιχες επιτροπές του ΥΠΕΚΑ και της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών.  Οι εικαστικές παρεμβάσεις με τοιχογραφίες στο δημόσιο εξωτερικό χώρο έχουν από τη φύση τους έναν σχετικά εφήμερο μεσοπρόθεσμο χρονικό ορίζοντα (κατά μέσο όρο δέκα έτη). Αποσκοπούν περισσότερο, σε βάθος χρόνου, να αφομοιωθούν σαν καλλιτεχνικές προτάσεις, να χαρακτηρίσουν αισθητικά μια περιοχή σαν τοπόσημα, και αφού βιωθούν να αντικατασταθούν από διάδοχες συνθέσεις άλλων καλλιτεχνών. Το Πιλοτικό Πρόγραμμα θα συνεχιστεί με άλλες δύο εικαστικές παρεμβάσεις σε τυφλούς τοίχους πολυκατοικιών στην οδό Κριεζώτου (Κέντρο Αθήνας) και στην οδό Κασομούλη (προσφυγικές κατοικίες).

«Υπάρχει κίνδυνος να καταρρεύσει η πόλη» προειδοποιεί ο δήμαρχος Αθηναίων

Αντεγκλήσεις στο δημοτικό συμβούλιο

Ο δήμαρχος Γιώργος Καμίνης τόνισε ότι υπάρχει κίνδυνος να καταρρεύσει η πόλη, καθώς κανένας κανόνας κοινωνικής συμβίωσης δεν γίνεται σεβαστός   (Φωτογραφία:  ΑΠΕ )

---

Να εκφραστεί τιμή σε όλους τους νεκρούς των αλλεπάλληλων κυμάτων βίας των τελευταίων ημερών, καταδικάζοντας τη βία, «από όπου και αν προέρχεται και σε όποιον και αν ασκείται», ζήτησε ο δήμαρχος Αθηναίων, Γιώργος Καμίνης, κατά την ομιλία του στο δημοτικό συμβούλιο, λίγο πριν τη μετάβασή του στο υπουργικό. Αναφέρθηκε σε προτάσεις, που θα πρέπει άμεσα να υλοποιηθούν για να αλλάξει η κατάσταση στο κέντρο της πόλης, στα πλαίσια ενός οράματος «για μία πόλη ελεύθερη από τον φόβο και την ανασφάλεια, ζωντανή, δημιουργική και φιλόξενη».

Ο δήμαρχος έκανε αναλυτική περιγραφή της διάχυτης -όπως τη χαρακτήρισε- κατάστασης ανομίας με δίκτυα Ελλήνων και αλλοδαπών, που δραστηριοποιούνται στους τομείς των ναρκωτικών και της πορνείας, με οργανωμένα κυκλώματα που εκμεταλλεύονται επαίτες και άστεγους, με κλίμα φόβου στους κατοίκους, ιδιαίτερα το βράδυ, λόγω περιστατικών ληστείας, που έχουν καταγραφεί.

Αλλος κόσμος, ένα στενό παρακάτω

Ηταν ένα ανοιξιάτικο βράδυ, στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου. Διασχίζοντας τον πεζόδρομο μέχρι τον σταθμό του Θησείου, οι εικόνες που εναλλάσσονται είναι τόσο ιδανικές, που φαντάζουν αλλόκοτες. Σαν σκηνοθετημένες. Θα μπορούσαν να αποτελούν και μέρος ενός διαφημιστικού σποτ για την Αθήνα. Πλανόδιοι μουσικοί με προσεκτικά επιλεγμένο ρεπερτόριο ευρέος φάσματος, από Μάνο Χατζιδάκι μέχρι Κάρλος Σαντάνα. Μια παρέα νεαρών με κιθάρες τραγουδούσε χαμηλόφωνα ένα ρεμπέτικο. Διαφορετικής προέλευσης ήχοι συνυπήρχαν, χωρίς να ανταγωνίζονται ο ένας τον άλλον. Ελληνες και ξένοι σε περιπατητική διάθεση. Ενα περιπολικό εμπόδισε την παράνομη διέλευση αυτοκινήτου, ζητώντας ευγενικά αλλά ανυποχώρητα από τον οδηγό και την τετραμελή παρέα του να κάνει όπισθεν. Το τουριστικό τρενάκι του Δήμου Αθηναίων ξεναγούσε τους λιγοστούς επιβάτες.

Νοσταλγώντας την Αθήνα που χάνουμε

Η νοσταλγία είναι συνώνυμο με τις περιόδους κρίσης. Είναι φυσικό: όταν τα πράγματα δεν πάνε καλά, στρέφεσαι στο (εξιδανικευμένο) παρελθόν. Μια «βόλτα» στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης του Διαδικτύου, και κυρίως στο Facebook, αρκεί για να συνειδητοποιήσεις κάτι που πριν από δύο ή τρία χρόνια θα έμοιαζε με ανέκδοτο.

Πολλοί Αθηναίοι νοσταλγούν την κατά τεκμήριο πιο δυσάρεστη εποχή της μεταπολεμικής Αθήνας. Τις δεκαετίες του ’70 και του ’80. Ούτε η καταστροφή της παλιάς Αθήνας ούτε τα πρώιμα κακογερασμένα κτίρια του κέντρου ούτε το νέφος ούτε ο εφιάλτης του κυκλοφοριακού, φαινόμενα που ταυτίστηκαν με τα πρώτα 15 χρόνια της Μεταπολίτευσης, είναι ικανά να αναχαιτίσουν το ισχυρό ρεύμα νοσταλγίας για την ήσυχη πρωτεύουσα του 1985. Τότε που μια κοπέλα μπορούσε να διασχίσει σχεδόν όλους τους μεγάλους κεντρικούς δρόμους της πόλης στις 3 τα ξημερώματα χωρίς την παραμικρή αίσθηση κινδύνου.

Tου Δημητρη Ρηγοπουλου, Η Καθημερινή, 15/5/2011

Τρίγωνο του διαβόλου, το κέντρο της Αθήνας

 

Η δολοφονία του 44χρονου υπαλλήλου φαρμακευτικής εταιρείας Μανώλη Καντάρη, ο οποίος μαχαιρώθηκε θανάσιμα από τρεις αγνώστους την ώρα που πήγαινε να πάρει το αυτοκίνητό του για να μεταφέρει στο μαιευτήριο την ετοιμόγεννη γυναίκα του, έγινε την εβδομάδα που μας πέρασε η σταγόνα που έκανε το ποτήρι της αγανάκτησης να ξεχειλίσει και η αφορμή για να κατέβουν στους δρόμους εκατοντάδες αγανακτισμένοι κάτοικοι του πολύπαθου κέντρου!

Η «Espresso της Κυριακής» μίλησε με ανθρώπους που ζουν καθημερινά υπό το καθεστώς φόβου και ανασφάλειας και φέρνει στο φως προσωπικές ιστορίες που φανερώνουν τις ανεξέλεγκτες διαστάσεις που έχει λάβει το πρόβλημα της εγκληματικότητας στην Αθήνα!

Σαν πέσει η νύχτα, οι δρόμοι στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας μετατρέπονται σε άβατο! Από τον Αγιο Παντελεήμονα και την πλατεία Βικτωρίας μέχρι το Μεταξουργείο και τον Κολωνό, δεκάδες αλλοδαποί κάθε εθνικότητας ανταλλάσσουν τις «πραμάτειες» τους στο ημίφως των στοών και τοξικομανείς κάνουν χρήση ναρκωτικών καταμεσής των δρόμων! Την ίδια ώρα, νεαρές Αφρικανές «πεταλούδες της νύχτας» κόβουν βόλτες «ψαρεύοντας» πελάτες και μπουλούκια ανθρώπων συγκεντρώνονται σε διάφορα σημεία της πόλης επιδιδόμενοι σε ένα ανελέητο κυνηγητό με μέλη αντίπαλων ομάδων.