Μία από τις πιο επιβλητικές σάλες των δύο κτιρίων, η αίθουσα
συγκεντρώσεων και χορού στο πρώην ξενοδοχείο «Μπάγκειον».
Σιωπηροί μάρτυρες της αιώνιας Ομόνοιας,
τα δύο παλιά ξενοδοχεία, το «Μπάγκειον» και ο «Μέγας Αλεξάνδρος»,
διατηρούν μαζί με το «Νέον» ζωντανή τη μνήμη της προπολεμικής
νεοκλασικής πλατείας. Τα χωρίζει η οδός Αθηνάς, αλλά τα ενώνουν πολύ
περισσότερα: ξενοδοχεία μιας άλλης εποχής, χτίστηκαν περίπου την ίδια
χρονική περίοδο (στο τέλος του 19ου αιώνα), από τον ίδιο αρχιτέκτονα
(τον Ερνέστο Τσίλλερ) και με δωρεά του ίδιου ανθρώπου: του μεγάλου
εθνικού ευεργέτη Ιωάννη Μπάγκα, Βορειοηπειρώτη από την Κορυτσά.
Η κοινή τους μοίρα φαίνεται πως θα συνεχιστεί και τον 21ο αιώνα, καθώς ο Δήμος Αθηναίων και το Ιδρυμα Ωνάση προωθούν από κοινού ένα πρόγραμμα μετατροπής τους σε Κέντρα Ανάπτυξης Επιχειρηματικότητας με έμφαση στην εν γένει επιστημονική και τεχνολογική καινοτομία. Η ιδέα βασίζεται στην αρχή της συστέγασης σε μικρά γραφεία μεμονωμένων επαγγελματιών ή ομάδων, στους οποίους προσφέρεται μια σειρά από εξαιρετικά χρήσιμες υποδομές έναντι σχετικά μικρού οικονομικού αντιτίμου.
Η κοινή τους μοίρα φαίνεται πως θα συνεχιστεί και τον 21ο αιώνα, καθώς ο Δήμος Αθηναίων και το Ιδρυμα Ωνάση προωθούν από κοινού ένα πρόγραμμα μετατροπής τους σε Κέντρα Ανάπτυξης Επιχειρηματικότητας με έμφαση στην εν γένει επιστημονική και τεχνολογική καινοτομία. Η ιδέα βασίζεται στην αρχή της συστέγασης σε μικρά γραφεία μεμονωμένων επαγγελματιών ή ομάδων, στους οποίους προσφέρεται μια σειρά από εξαιρετικά χρήσιμες υποδομές έναντι σχετικά μικρού οικονομικού αντιτίμου.
