Δευτέρα, 11 Μαΐου 2015

Οδός Στουρνάρη, ο δρόμος-σύμβολο μιας μάχης που δεν πρέπει να χαθεί

 KΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΧΑΝΤΖΟΠΟΥΛΟΣ, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ,  09.05.2015

Ενα ακόμα απανθρακωμένο Ι.Χ. προστίθεται στον μακρύ κατάλογο των υλικών απωλειών που μετράει η οδός Στουρνάρη από το 2008 έως σήμερα. 
Ενα ακόμα απανθρακωμένο Ι.Χ. προστίθεται στον μακρύ κατάλογο των υλικών απωλειών που μετράει η οδός Στουρνάρη από το 2008 έως σήμερα.
Λένε ότι ένας δρόμος μπορεί να με τον καλύτερο τρόπο την ψυχή της πόλης και γνωρίζω ακριβώς έναν τέτοιο, στην καρδιά της πολύπαθης Αθήνας μας. Δεκάδες μαγαζιά με υπολογιστές τελευταίας τεχνολογίας, τρία βιβλιοπωλεία Παπασωτηρίου, το Πλαίσιο στις δόξες του, πολλά και όμορφα καφέ, κόσμος που συνέρρεε για να αγοράσει, να πληροφορηθεί για τις τελευταίες εξελίξεις στον χώρο της τεχνολογίας, να απολαύσει τον καφέ του, να μιλήσει, να γελάσει, στη «Σίλικον Βάλεϊ» των Αθηνών, στην καρδιά των Εξαρχείων, στην οδό Στουρνάρη, μία δεκαετία πριν.

Ομορφες προσωπικές αναμνήσεις, ως κάτοικος Εξαρχείων, αλλά και ένας τόπος κοινής μνήμης για όλους τους Αθηναίους που πρόλαβαν αυτόν τον ιστορικό δρόμο στην ακμή του, τότε που η γειτονιά, ο δρόμος, τα ανήκαν σε όλους.

Από τότε, ένα σκηνικό μάταιης ψευδο-σύρραξης στήνεται κάθε βράδυ στους δρόμους των Εξαρχείων. Ενα θέατρο κακοστημένο, όπου καλεσμένοι είναι η έλλειψη παιδείας, η καφρίλα, ο χουλιγκανισμός, η παντελής έλλειψη ιδεών και αξιών, όλα υπό το μαύρο πέπλο μιας άναρχης –και όχι αναρχικής– «επαναστατικότητας». Πλέον το κάψιμο των κάδων στη Στουρνάρη αποτελεί εθιμοτυπική παράδοση. Πλέον το 80% των καταστημάτων στη Στουρνάρη έχει κλείσει, τις θέσεις τους έχουν πάρει κάποια μικρά μαγαζιά που πλασάρουν εξαρτήματα υπολογιστών αμφιβόλου ποιότητας με παζαριλίκι βαλκανικής προέλευσης, ενώ το Πλαίσιο έχει αντέξει σε πείσμα των «αντεξουσιαστών» και της μαφίας τους, για να μας θυμίζει κάποιους άλλους καιρούς. Το σκηνικό της παρακμής έχει συντελεστεί και οι νέοι εξουσιαστές των Εξαρχείων έχουν απλώσει τη μιζέρια τους, πουλώντας εύκολο αναρχισμό διανθισμένο με μπόλικη φτηνή ρακή από δεκαπεντάχρονα με αργκό γηπέδου. Δεν υπάρχει καμιά απολύτως αρχή από πίσω, κανένας Μπακούνιν, κανένα μανιφέστο, υπάρχει μόνο ένας καθρέφτης της κοινωνίας μας, σε πρόσωπα νέων ανθρώπων που έχουν παρεξηγήσει τη δημοκρατία με την ανομία. Είτε είναι η Δεξιά, είτε η Αριστερά στην εξουσία, είναι ένα και το αυτό, οι ρίζες είναι πιο βαθιές κι έχουν σκάψει τα ήδη σαθρά θεμέλια μιας κοινωνίας χωρίς παιδεία, που εχθρεύεται την πολιτεία και τα κοινά αγαθά. Οι νόμοι, θεμέλιο της πολιτισμένης κοινωνίας, καταπατούνται καθημερινά χωρίς συνέπειες με την απάθεια, πλέον, ακόμη και των ίδιων των κατοίκων των Εξαρχείων, που κουρασμένοι και απαυδισμένοι, ως πολίτες β΄ κατηγορίας, παρακολουθούν το πάρτι που στήνεται για την εκτόνωση των επαναστατικών ορμονών, ως ανήμποροι θεατές.
Τα μέσα ενημέρωσης αναπαράγουν αυτό το θέατρο, έχοντας ταυτίσει τα Εξάρχεια με μια ιδιότυπη ζώνη σύρραξης μέσα στην Αθήνα, και όχι ως μια ζωντανή και δυναμική γειτονιά, που, έστω και μέσα από αυτή τη μαυρίλα, προσπαθεί να ανασάνει και να μας επιδείξει πρωτοπόρες μικρές εστίες δημιουργίας. Οι καλεσμένοι «αντεξουσιαστές» των βορείων προαστίων και των γηπέδων δεν αποτελούν τη μοναδική πτυχή των Εξαρχείων ούτε αυτός ο χώρος και η γειτονιά τους ανήκουν, ανήκουν σε όλους και όλοι είμαστε κομμάτι τους, ως ελεύθεροι πολίτες. Δεν επιτρέπεται και δεν γίνεται να ενδώσουμε σε αυτόν τον εκβιασμό, αφήνοντας τα Εξάρχεια να καίγονται. Πρέπει να αναλάβουμε δράση, ως ενεργοί Αθηναίοι πολίτες, ως κάτοικοι και ως γείτονες, να καταλάβουμε ότι είμαστε ισότιμα μέλη μιας έννομης πολιτείας, τόσο στα Εξάρχεια όσο και στη Γλυφάδα ή στον Περισσό. Μόνο έτσι η Στουρνάρη θα αρχίσει πάλι να γεμίζει κόσμο, να ζωντανεύει, να γίνει ένας δρόμος-άξονας παιδείας, τεχνολογίας και πολιτισμού όπως του αξίζει και όχι τσιφλίκι μιας μαυροντυμένης ελίτ επαναστατών χωρίς αιτία. Κι εκεί είναι που χρειάζονται η αρωγή του κράτους και η επιβολή του νόμου.

Κυριακή, 10 Μαΐου 2015

Το αστικό σπίτι της οδού Θεοτοκοπούλου 34

ΝΙΚΟΣ ΒΑΤΟΠΟΥΛΟΣ,
Το σπίτι της Θεοτοκοπούλου 34, κάτω από το παλιό Φιξ της Πατησίων.
Το σπίτι της Θεοτοκοπούλου 34, κάτω από το παλιό Φιξ της Πατησίων.

Ο Τζον Χιούστον είχε μεταφέρει στον κινηματογράφο το βιβλίο της Κάρσον Μακ Κάλερς «Ανταύγειες σε χρυσά μάτια» το 1967. Η Ελίζαμπεθ Τέιλορ και ο Μάρλον Μπράντο ήταν οι πρωταγωνιστές σε αυτήν την υποβλητική ταινία με θέμα τα ψυχικά τοπία της σεξουαλικότητας. Τη θυμάμαι συχνά γιατί την είχα δει κάτω από τον έναστρο αθηναϊκό ουρανό στη διάρκεια της εφηβείας μου στον κινηματογράφο Α-Β.

Θυμάται κανείς τον «Κάουφμαν» στην οδό Σταδίου;

Το βιβλιοπωλείο «Κάουφμαν», κλειστό. Στην οδό Σταδίου, το 2012. 

Το βιβλιοπωλείο «Κάουφμαν», κλειστό. Στην οδό Σταδίου, το 2012.
 
ΝΙΚΟΣ ΒΑΤΟΠΟΥΛΟΣ, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 10/05/2015
Περπάτησα πρόσφατα, για πολλοστή φορά, τη Σταδίου από το Σύνταγμα μέχρι την Ομόνοια και παρατηρούσα την πόλη σαν να ήταν κάτι ξένο προς εμένα. Είναι αυτή η Αθήνα που ξέρω; Από την πλατεία Συντάγματος και κάτω, κατά μήκος όλης της Σταδίου, η πόλη είναι πλήρως αποχυμωμένη. Δεν υπάρχουν σήματα από τα οποία να εμπνευστείς. Υπάρχουν μόνο αλλεπάλληλες ιστορίες παρακμής.

Παρασκευή, 16 Μαΐου 2014

Πέντε σκέψεις για την Αθήνα

ΘΟΔΩΡΗΣ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΣ, Η Καθημερινή, 16.05.2014

Μεθαύριο οι πολίτες της χώρας θα επιλέξουν 325 δημάρχους και 13 περιφερειάρχες, και με αυτή την αφορμή θα ήθελα να γράψω πέντε πράγματα για την πόλη της Αθήνας. Προσέξατε ότι έγραψα «την πόλη της Αθήνας». Οχι τον «Δήμο της Αθήνας».

1. Η Αθήνα θα έπρεπε να είναι ένας δήμος.
Το 1920 στον Δήμο της Αθήνας ανήκαν, μεταξύ άλλων, περιοχές όπως η Κηφισιά, το Μαρούσι, η Βουλιαγμένη και το Περιστέρι. Η αύξηση του πληθυσμού οδήγησε για κάποιο λόγο στην κατάτμησή της σε περισσότερους – σήμερα, αν τα υπολογίζω σωστά, η μητροπολιτική περιοχή των Αθηνών χωρίζεται σε περίπου 37 δήμους, από τους συνολικά 65 της περιφέρειας Αττικής.

Και πάλι στο Πεδίον του Αρεως

  • ΤΑΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ, Η Καθημερινή, 16/5/2014
Το Πεδίον του Αρεως είναι ο πνεύμονας πρασίνου της πιο πυκνοκατοικημένης περιοχής της Ευρώπης, της Κυψέλης. Συνοικία που τη χαρακτηρίζουν ο συνωστισμός του μπετόν, η στενότητα του δημόσιου χώρου, η υπερσυγκέντρωση μεταναστών μαζί με τις μνήμες της παλιάς μεσοαστικής Αθήνας. Το Πεδίον του Αρεως είναι χώρος ζωντανός. Εχει τους δικούς του θαμώνες, συνταξιούχους που ασκούνται στο τάβλι και το σκάκι τα πρωινά, μανάδες με καρότσια και κάτι κάθιδρους και αναψοκοκκινισμένους που πάνε πέρα-δώθε λαχανιασμένοι και ονειρεύονται μια μέρα να τρέξουν μαραθώνιο. Ακούς όλη την ποικιλία των βαλκανικών και λοιπών γλωσσών, μπόλικες αφρικανικές διαλέκτους και, γενικά, όποτε το επισκέπτομαι, αισθάνομαι σαν να βρίσκομαι σε μια από αυτές τις παρισινές συνοικίες, όπως το Κλισί, όπου ανακατεύονται όλες οι φυλές του κόσμου. Ολα αυτά τα λέω για να καταλήξω ότι αν θέλουμε να μιλήσουμε για δημόσιο χώρο και για το κέντρο της Αθήνας, δεν μπορούμε να μη λάβουμε υπόψη το Πεδίον του Αρεως.

Γιώργος Καμίνης: Σε έντεκα άξονες το όραμα για την Αθήνα

  • Ο απερχόμενος και υποψήφιος δήμαρχος Αθηναίων μίλησε στο Θησείο
Γιώργος Καμίνης: Σε έντεκα άξονες το όραμα για την Αθήνα



Το όραμα μιας σύγχρονης Αθήνας, αντάξιας των μεγαλουπόλεων της Ευρώπης, με «δημοκρατία και αλληλεγγύη», ανέπτυξε ο απερχόμενος και υποψήφιος δήμαρχος Αθηναίων Γιώργος Καμίνης, στην κεντρική εκδήλωση του συνδυασμού του «Δικαίωμα στην πόλη», στο Θησείο.

Ο κ. Καμίνης υπενθύμισε τις προσπάθειες που έγιναν στη διάρκεια της θητείας του, προκειμένου η πόλη «να μείνει όρθια στη διάρκεια της κρίσης» και να διατηρηθεί η κοινωνική συνοχή, λέγοντας «εναντιωθήκαμε στη μισαλλοδοξία, τον αποκλεισμό και τη βία και ασκήσαμε μια δυναμική κοινωνική πολιτική στήριξης των ευπαθών ομάδων».

Πέμπτη, 15 Μαΐου 2014

Ο Μάριος Στρόφαλης, υποψήφιος δήμαρχος Αθηναίων, μιλά στο in.gr

Ο Μάριος Στρόφαλης, υποψήφιος δήμαρχος Αθηναίων, μιλά στο in.gr για τα σχέδια του για την επόμενη ημέρα των δημοτικών εκλογών, για το τρίπτυχο «πολιτισμός-τουρισμός-περιβάλλον» ως μέθοδο βελτίωσης της Αθήνας και την οικονομική αναβάθμιση της πρωτεύουσας.

-Πώς μπορούν τα Αθηναϊκά Πολιτιστικά δίκτυα να συνδράμουν στην αισθητική αλλά και οικονομική αναβάθμιση της Αθήνας;

Tα Αθηναϊκά πολιτιστικά δίκτυα δημιουργήθηκαν μέσα από την ανάγκη της αναθεώρησης της σημερινής πολιτιστικής ταυτότητας αλλά και των σύγχρονων πολιτισμικών αξιών της Αθήνας που σχεδόν καθορίζουν την καθημερινότητα των πολιτών. Η Αθήνα περνάει μια από τις σημαντικότερες πολιτιστικές κρίσεις όλων των εποχών. Διαφορετικοί πολιτισμοί από 3 ηπείρους προσπαθούν να συνυπάρξουν χωρίς επιτυχία. Οι εντάσεις αυξάνονται και κανείς δεν ξέρει τι επιφυλάσσει το μέλον. Οι άνθρωποι του πολιτισμού, δημιουργοί, καλλιτέχνες, επιστήμονες και ευαισθητοποιημένοι πολίτες που σχηματίζουν τα Αθηναϊκά πολιτιστικά δίκτυα βάζουν το λιθάρι τους για να ξεκινήσει η δημιουργική κοινωνική συμμετοχή που είναι η εγγύηση για την ανασύνθεση της αισθητικής εικόνας της Αθήνας.